BUITENLANDRIT 2001  

Al een aantal jaren wordt dit weekend door de diverse leden geregeld. Het grootste probleem is dat wij niet weten waar het nu eenmaal het mooist is. Daarom is er dit jaar gevraagd of de “Limburgers” deze korte motorvakantie wilden regelen. Zo gezegd zo gedaan En al snel waren wij met een flink aantal onderweg naar Maastricht. Daar zouden er weer een aantal mederijders aansluiten. De dag voor ons vertrek, dat was dus Hemelvaart, besloot heel Nederland op pad te gaan. Een groot aantal heeft daardoor ondanks de motor toch nog in een file gestaan.

Vrijdags vertrokken wij en hadden alleen bij Maastricht enig oponthoud. Dus na een vlotte reis kwamen wij in de buurt van de vakantiehuisjes. Een stukje verkeerd gereden maar dat mocht de pret niet drukken want het park waar wij de huisjes hadden gehuurd was bijzonder mooi. De huisjes konden zo in de sprookjestuin van de Efteling staan. Heel gezellig en goed schoon. Boven op een berg dus met een gigantisch uitzicht over de bosrijke omgeving.

Deze dagen werkte onze lieve heer goed mee want wij hadden lekker motorweer en konden dus na afloop van de ritten lekker buitenzitten. Ja wat doe je dan als je lekker in het zonnetje zit. Lekker drinken en eten en vreselijk ouwehoeren over alles wat er met de magna en supermagna gedaan is en gaat worden. En een goed restaurant, op loop afstand, verhoogde de onderlinge band zodanig dat er zelfs werd gedanst.

Ja over de ritten valt er weinig bijzonders te vertellen. Opvallend mooi stuk was de nieuwe weg rondom het racecentrum. Eindelijk een stuk weg dat zo egaal was dat je nauwelijks voelde dat je er over heen reed. Vele leuke dorpjes met mooie vergezichten en stopplaatsen. Onze Bert had weer goed zijn best gedaan om alles vlekkeloos te laten verlopen.

In de avond, toen de temperatuur die te laag werd om buiten te zitten, trokken wij met zijn allen 1 huisje binnen. De huisjes waren voor 4 personen maar met een beetje passen en meten zaten wij er snel met zo’n 35 mannen en vrouwen. Genietend van lekker en veel bier en wijn vlogen de avonden om.

De volgende ochtend, na een goed ontbijt en wat aspirine, traden wij weer aan voor de volgende rit. Weer een mooie en weer een gezellige. Wat zijn er toch een hoop mooie plekjes in de Ardennen. Later in de middag, wij waren alweer terug in ons park, was er een manspersoon die zijn krachten wilde bewijzen en de eerste de beste vrouw aanvloog. Een paar gekneusde ribben was het gevolg. Nog wat later werden er jaloerse blikken richting het huisje van Frans, Gabriël, Karel, Kees geworpen. Buiten op hun gazon werden er 2 kleine BBQ’s opgesteld, aangestoken en hierna werd er een zalm van diverse kilo’s op gelegd. Het rook meteen heerlijk. Vanuit hun keukentje kwamen er nog meer lekkere dampen naar buiten en iedereen kreeg alweer honger. Op het looppad werden een tafel en stoelen geplaatst waarna de tafel in stijl werd gedekt. Toen de zalm eenmaal klaar was en uitgeserveerd werd zaten er rondom de tafel vele uitgehongerde lekkerbekken. Onze 4 personen lieten het zichzelf echter goed smaken waarna de rest teleurgesteld afdroop en richting het huisje van Ad, Wies, Rob en Eric liepen want daar kwamen heerlijke geuren vandaan die direct in verbinding werden gebracht met de Indonesische keuken. Jammer genoeg was er door hun niet gerekend op 30 man dus moesten wij ergens anders uit eten gaan.

Op zondag werd er eerst afscheid genomen van een aantal die jammer genoeg alweer huiswaarts trokken. Hierna werd een bezoek gebracht aan de watervallen van Co en aan de hierbij behorende eet- en drinkgelegenheid. Dan weer op de motor en richting Malmedy gescheurd en nogmaals werd er na een kleine dorpswandeling genoten van een lekker terrasje.

Maandagmorgen na eerst lekkere verse broodjes te hebben gehaald werd voor de laatste keer dit weekend genoten van elkaars gezelschap. Nadat het huisje een kleine opruimbeurt had gekregen werden de motoren weer bepakt met onze spullen en werd er langzaam maar zeker weer richting Nederland gereden.Traditiegetrouw werd de laatste stop, althans voor ons, gemaakt bij een AC restaurant langs de snelweg. Vanaf dat moment sloeg het weer ook direct om en moesten wij de laatste kilometers door de regen huiswaarts keren.

Kortom, Nico bedankt voor het vinden van deze unieke locatie en Bert bedankt voor alle overige organisatie (natuurlijk ook alle andere). Het was weer een MAGNAFIEK weekend.

 

 

© Magnafreak 2002